“Ay, gayego, que ben che queda o acento, que falas galego e non sabes que é galego…”
“Falaches galego toda a vida, pero pensas que falas castelán…”
Este fragmento da letra da canción xoga coa identidade lingüística e a conciencia sociolingüística, cun ton irónico e reivindicativo. A canción achega temas como: a invisibilización do galego na fala cotiá; a diglosia e o prexuízo lingüístico; o orgullo de falar galego sen complexos.
É unha sátira sociolingüística que xoga coa idea de falar galego sen recoñecelo como tal, algo que conecta directamente coa realidade da diglosia en Galicia. A canción denuncia: a perda de conciencia lingüística; a mestura entre galego e castelán como fenómeno naturalizado e o prexuízo cara ao galego como lingua “de aldeáns” ou “non culta", marcada polos prexuízos fonéticos da gheada e o seseo.
